Αίσθηση Εαυτού & Νόημα
Ως ψυχολόγος, έχω δει ξανά και ξανά πως η θεραπευτική αλλαγή δεν περιορίζεται στην ανακούφιση από τα συμπτώματα. Δεν είναι μόνο η απουσία πόνου ή αδιεξόδων.
Είναι κάτι βαθύτερο: η τόλμη να ορίσουμε ποιοι θέλουμε να είμαστε και ποια ζωή θέλουμε να ζήσουμε.
Πολλοί άνθρωποι έρχονται στη θεραπεία κουρασμένοι, πιεσμένοι, παγιδευμένοι σε δυσκολίες.
Και πράγματι, το πρώτο βήμα είναι η ανακούφιση.
Όμως, στην πορεία, προκύπτει ένα άλλο αίτημα – πιο ουσιαστικό:
«Δεν θέλω απλώς να μην έχω δυσκολίες. Θέλω να νιώθω χαρά. Θέλω να ζήσω με πληρότητα».
Αυτό το αίτημα το θεωρώ βαθιά ανθρώπινο. Μέσα μας όλοι κουβαλάμε μια λαχτάρα για γαλήνη, αυθορμητισμό, αυθεντικότητα. Έχουμε ανάγκη να νιώσουμε ζωντανοί, να βρούμε ποιοι είμαστε και τι πραγματικά μας γεμίζει.
Η δημιουργία ενός προσωπικού οράματος, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της θεραπείας.
Ψυχοθεραπεία
Ποιες είναι οι αληθινές μου προτεραιότητες;
Ποιοι είναι οι άνθρωποι που θέλω κοντά μου;
Τι με κάνει να νιώθω ζωντανός
Τι σχέσεις αντέχω κι επιλέγω ;
Πού θέλω να ανήκω ;
Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι εύκολες, αλλά είναι αναγκαίες.
Ο καλύτερος τρόπος να απαντήσουμε σε αυτές τις ερωτήσεις είναι μέσα από τα συναισθήματά μας και τις σωματικές μας αντιδράσεις
Από μικροί συχνά μάθαμε να καταπιέζουμε τα σημάδια που μας δείχνουν τι μας ταιριάζει. Συμμορφωνόμαστε στις προσδοκίες των άλλων, λειτουργούμε σχεδόν μηχανικά χωρίς ξεκάθαρη κατεύθυνση. Δείχνουμε «δυνατοί» ενώ μέσα μας είμαστε ευαίσθητοι. Κυνηγάμε την επιτυχία ενώ διψάμε για ηρεμία. Είμαστε «λογικοί» ενώ επιθυμούμε έκφραση με συναίσθημα, δημιουργικότητα και ελευθερία.
Ένα μονοπάτι δημιουργίας
Η εργασία πάνω στην αίσθηση εαυτού και στο νόημα δεν συμβαίνει από μόνη της. Είναι μια διαδικασία που απαιτεί επιλογές, βήματα και διάθεση για αλήθεια. Η εργασία μας στην ψυχοθεραπεία είναι να μπορείς να ανακαλύπτεις τη δική σου μοναδικότητα, να φτιάχνεις το δικό σου προσωπικό όραμα και να ζεις μια ζωή που δεν υπηρετεί τις προσδοκίες των άλλων, αλλά είναι αυθεντικά δική σου.
Για μένα, η θεραπεία είναι να ρωτήσεις όχι «Πώς θα πάψω να πονάω;» , αλλά :
«Πώς θέλω να ζήσω πραγματικά;»